"เสียดาย" โรคร้าย ยังรักษาไม่ได้

You are here: Home | บ่น บ่น บ่น | "เสียดาย" โรคร้าย ยังรักษาไม่ได้

Oct

2008

"เสียดาย" โรคร้าย ยังรักษาไม่ได้

บ่น บ่น บ่น อีกแล้วครับท่าน ผมคิดว่าผมกำลังเป็นโรค "เสียดาย" แบบว่า ทิ้งอะไรไม่ค่อยได้ ยอมทิ้งขว้าง โยนให้คนอื่น อะไรไม่ได้เลย มีปัญหามากๆ ทำให้มีของกองเต็มห้องไปหมด มีหนังสือกองเต็มห้องไปหมด มีนิตยาสาร กระดาษ กล่อง กระป๋อง ฯลฯ ล้นห้อง จนเรียกว่าเป็นกองขยะก็ว่าได้ และปัญหาที่สำคัญคือ ผมเสียดาย ที่จะทิ้งของเหล่านั้นไป อยากจะเก็บเอาไว้ก่อน เผื่อว่าสักวันใดวันหนึ่ง จะมีโอกาสได้ใช้มัน พอลองคิดวิเคราะห์ไปเรื่อยๆ มองตัวเองไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่า ท่าทางกำลังเป็นหนักนะเนี่ย..

ทำไมถึงบอกว่า ท่าทางจะเป็นหนักหนา.. ลองคิดดู ผมเป็นคนชอบขีดเขียนลงกระดาษ ชอบพิมพ์บทความสั้นๆ ใส่กระดาษเอาไว้อ่าน แต่เมื่ออ่านไม่ทัน เมื่อเขียนเอาไว้เยอะๆ หลายๆแผ่น แล้วผมก็วางไว้บนโต๊ะ สุมเอาไว้ ผมก็ดูๆ แทนที่จะทิ้ง ก็รู้สึกเสียดาย (ถึงแม้มันจะไม่มีประโยชน์เลยที่จะเก็บไว้) ผมก็บอกว่า เก็บไว้ก่อนแล้วกัน เดี๋ยวก็คงจะมีประโยชน์, มองที่งานที่กำลังทำอยู่ ผมก็ชอบคิดว่า งานเหล่านี้มันต้องเป็นเราทำเท่านั้น เป็นคนอื่นไม่ได้ กั๊กงาน ไม่กระจายงานไปให้คนอื่นทำ ทั้งๆ ที่ เค้าก็น่าจะทำได้เหมือนเรา ผลเป็นยังไง งานผมก็เยอะแยะ พอกพูนเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ และก็ทำอะไรไม่เสร็จสักอย่าง เพราะเอามารับผิดชอบเองทั้งหมด เสียดายนี่ ไม่อยากให้งานที่ควรจะเป็นผลงานของเราไปเป็นของคนอื่น, อะไรอีกดีล่ะ.. ลองมองดูงานอดิเรกของผมสิ ทั้งทำเว็บไซต์ ทั้งงานกราฟฟิค ทั้งวาดการ์ตูน ถ่ายรูป อ่านหนังสือ เล่นดนตรี ฯลฯ อยากทำทั้งนั้น เสียดายที่เคยใช้เวลาไปกับมันเยอะแยะ ทิ้งงานอดิเรกเหล่านี้ไม่ลง แล้วเป็นไงล่ะ ไม่มีเวลาทำอะไรสักอย่างเลย ได้แต่นอนดูทีวีอย่างเดียว เพราะไม่มีแรงเหลือ..

ดูง่ายๆ อย่างส่วนตัวเว็บนี้ ผมเขียนหัวข้อเอาไว้มากมาย เพื่อที่จะได้เอาเรื่องที่อยากเล่ามาเขียนใส่ในหัวข้อต่างๆ แต่ละหัวข้อ.. เป็นไงล่ะ ว่างเปล่าทุกหัวข้อเลย..

หรือจะคิดให้ดี นี่มัน โลภมาก, หมาหวงก้าง, กิเลสหนา .. ชัดๆ เลยนี่นา .. มันต้องแก้ไขที่จิตใจตัวเอง ต้องสะสาง ทำให้สะอาด ให้มันสะดวก ให้ถูกสุขลักษณะ และต้องสร้างเป็นนิสัยอีกด้วย