วันนี้ 24 ตุลาคม 2551 เวลา 1 ทุ่ม ผมได้ดูรายการ Oprah ทางช่อง Hallmark โดยตอนนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการปรับปรุงครอบครัวทั้งครอบครัว ให้เป็นครอบครัวสุขภาพดี โดยการเริ่มต้นจากเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมภายในบ้าน ให้เป็นสิ่งแวดล้อมที่ดูแล้วรู้สึกดีกว่าเดิม แล้วจึงเปลี่ยนกิจกรรมและวิธีการใช้ชีวิตประจำวัน ให้เป็นการทำเพื่อสุขภาพครับ.. ผมดูรายการ Oprah ในวันนี้แล้ว รู้สึกได้แรงบันดาลใจอย่างมาก จนต้องรีบปรับปรุงตัวเอง ปรับปรุงห้องตัวเอง แล้วก็เขียนบันทึกเอาไว้ จะได้จำได้ครับ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะหาวีดีโอตอนนี้มาให้เพื่อนๆ ที่แวะเข้ามาอ่าน blog ของผม ได้ดูกัน แต่ว่าคงจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ ดังนั้น ผมคงจะได้แค่เล่าเรื่องเท่าที่ผมจะจับใจความได้ และเขียนความคิดเห็นของผมที่มีต่อมันลงไป
เล่าเกี่ยวกับเนื้อหาที่ได้ดูก่อน .. เค้าพาไปให้ดูบ้านของครอบครัวหนึ่ง ซึ่ง รก อย่างมาก.. ครอบครัวทั้งครอบครัวอ้วน และสภาพบ้าน ก็บ่งบอกถึงความขี้เกียจของครอบครัวนี้มากๆ.. เช่น ในห้องครัวก็มีถุงดำที่เอาไว้ใส่ของเต็มไปหมด วางเต็มพื้น ลู่วิ่งออกกำลังกายถูกพับเก็บไว้อยู่ในห้องครัว เมื่อเอามือลงไปลูบที่พื้นห้องครัว ก็มีคราบสกปรกติดมือขึ้นมา ห้องนอนของพ่อแม่ ก็รกรุงรัง มีเสื้อผ้าวางเต็มไปหมด ในตู้เต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่ไม่ใช้ ใต้เตียงก็มีถุงดำที่ใส่เสื้อผ้าวางเอาไว้มากมาย รกมากๆ ..ไปดูที่ห้องลูกๆ เป็นห้องเล็ก มีเตียง 2 เตียงไม่มีพื้นที่วางโต๊ะสำหรับทำการบ้านที่ว่างระหว่าง 2 เตียง แคบมากๆเดินแทบจะไม่ได้ และก็มีของเล่นวางเต็มไปหมด เดินไม่ได้เลย ในห้องมีกลิ่นเหม็นอับ เนื่องจากลูกๆ เอาหมาเข้ามาเลี้ยงในห้องนอนและที่แย่ที่สุดคือ มีขี้หมาอยู่ใต้เตียง โดยที่ไม่มีทางรู้ได้เลย (เพราะของวางเต็มห้องไปหมด ... ยังไม่หมดแค่นั้น บ้านของเค้าก็ยังมีห้องใต้ถุนที่เอาไว้เก็บของที่ไม่ได้ใช้เยอะแยะเต็มไปหมด.. หลังจากที่แสดงสภาพของบ้านเสร็จแล้ว ผู้ดำเนินรายการก็ถามว่า บ้าน ที่คนส่วนใหญ่อยากให้มันมีความหมายว่า "สวรรค์", "ที่พักผ่อน", "ที่หย่อนใจ ฟื้นฟูพลังสำหรับวันใหม่" ฯลฯ เจ้าของบ้าน ก็ตอบว่า "ไม่ใช่ที่นี่ สถานที่ ที่คุณพูดถึง มันอยู่ข้างนอกนั่น ช๊อปปิ้งเซ็นเตอร์ ที่ที่ฉันจะหาอะไรก็ได้ดังใจต้องการ"... ทำให้ผมคิดว่า เอ้อ มันเป็นจุดเริ่มของการซื้อของเข้าบ้าน และก็มีของเยอะแยะเต็มไปหมดอยู่ในบ้าน แล้วผมก็มองไปรอบตัว เออ ผมก็ชอบออกไปหาความสุขข้างนอก แล้วจ่ายเงินซื้อความสุขเข้ามากองในห้องเล็กๆ ของผมเช่นกัน หลังจากที่รายการได้แสดงให้เห็นถึงความรกรุงรัง ข้าวของที่ไม่ใช้เยอะแยะเต็มไปหมดแล้ว เค้าก็ให้เจ้าของบ้านจัดบ้านให้เรียบร้อย ก็ถ้าคิดแบบเราๆ ก็ง่ายๆคือทำกิจกรรม 5ส. เริ่มที่ สะสาง.. เค้าเริ่มจัดในห้องใต้ถุน เพราะเป็นห้องเก็บของจริงๆนั่นแหละ.. ที่ผมถูกใจตรงนี้คือ เค้าจำแนกของในห้องนี้ออกเป็น 2 ประเภทคือ "ของที่เก็บไว้เผื่อว่าจะมีประโยชน์ หรือว่าได้ใช้สักวันหนึ่ง"และ "ของที่เก็บไว้เพื่อเป็นความทรงจำ และเหนี่ยวรั้งคุณไว้ให้มีความสุขกับอดีต" -- แล้วผมก็มองไปรอบๆ ตัว ก็เจอของทั้ง 2 ประเภทนี้อยู่ในห้องของผมเยอะแยะไปหมดเลย.. ทั้งชั้นบนสุดของตู้วางหนังสือ ในตู้เสื้อผ้า ในกล่องพลาสติกเก็บของ และอื่นๆ ในรายการก็เปิดทุกกล่อง เปิดทุกถุง ทุกห่อ เพื่อเลือกว่าอะไรจะเก็บ และอะไรจะไม่เก็บไว้อีกต่อไป (อาจจะทิ้ง หรือบริจาค หรือขาย) แล้วก็เลือกเอาเฉพาะของที่จะใช้ออกมา ของที่มีคุณค่าทางจิตใจบางส่วนก็เก็บเอาไว้ .. ส่วนของที่ใช้ในการช่วยให้คุณระลึกถึงวันดีๆเก่าๆ ก็ทิ้งไปบ้าง มันมีความสำคัญต่อจิตใจ แต่มันไม่ได้มีประโยชน์ต่อชีวิต ให้ตายสิ ของแบบนี้ ที่เก็บเอาไว้เพื่อระลึกถึงความทรงจำในอดีต ถูกเก็บไว้เต็มห้องผมเลย เผื่อว่าวันนึงจะได้ใช้ให้เกิดประโยชน์ .. มันมีเต็มห้องเลย แล้วก็ เหมือนกับเพลงจริงๆ ที่ผมต้องบอกตัวเองว่า "อย่าติดกับวันที่ดี เก่าๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคย เก่าๆ อยาให้วันคืนที่ดี เก่าๆ มันทำร้าย" ผมเพิ่งจะเข้าใจความหมายของเพลงนี้ วันนี้นี่เอง มันช้าไปแล้ว เพราะว่า CD ของรัดเกล้า ชุดนี้ หาซื้อได้ค่อนข้างยากในจังหวัดปัตตานีแห่งนี้แล้วล่ะ.. สิ่งที่น่าตื่นเต้นในรายการก็คือ เกิดสภาวะความเครียดทางจิตใจอย่างรุนแรง เมื่อทำการจัดห้องครัว ซึ่งฝ่ายผู้หญิงซึ่งเป็นคนที่จะซื้อของเข้ามาในบ้าน และคอยพยายามสร้างความเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ กลับไปเคยได้ใช้ของที่เต็มห้องครัวไปหมด และถูกบังคับให้ทิ้งของที่ไม่ใช้เหล่านั้นไป .. ผมคาดว่าในรายการตอนนี้ เค้าเครียดเพราะเค้ารับภาระดูแลบ้าน ดูแลครอบครัว ดูแลอาหารการกิน และกิจกรรมครอบครัวทั้งหมดด้วยตัวเองคนเดียว โดยที่สามีไม่ช่วยเลย รวมไปถึงความเข้าใจของคนทั่วไปที่ว่าผู้หญิงต้องมีดีที่การทำอาหาร เมื่อผู้ดำเนินรายการบังคับให้ทิ้งของในครัว และพูดจาถากถางเกี่ยวกับเครื่องมือทำครัว ก็ทำให้ผู้หญิงคนนั้นเครียดและร้องไห้วิ่งออกไป... ตรงนี้ ผู้หญิงให้เหตุผลว่านี่คือวิธีการแก้เครียดของเธอ และเธอซื้อของมาเพื่อช่วยให้ฝันในการทำอาหารของเธอเป็นจริง แต่เมื่อซือเครื่องครัวเหล่านั้นเข้ามา เธอก็ไม่เคยใช้มัน .. เธอกลับไปซื้อของเข้ามาบ้านเพิ่มอีก.. ตรงจุดนี้ ผู้ดำเนินรายการ บอกว่า คุณมีปัญหา คุณเครียด คุณอย่าไปดึงสิ่งของ ดึงความฝันจอมปลอมมาช่วยให้หายเครียด ให้เอื้อมไปจับมือ ที่ยื่นมาเพื่อช่วยคุณสิ (และในรายการนั่นก็คือ ผู้ดำเนินรายการเป็นผู้ที่ยื่นมือเข้ามาช่วย) และการสะสางห้องครัวก็ดำเนินต่อไป... มองตัวเอง ผมก็เป็นแบบนั้น ผมมีความฝันจอมปลอมหลายอย่างที่ไม่เคยได้เริ่มทำซะที และผมก็วนอยู่กับความฝันเหล่านั้น ไม่ยอมอยู่กับปัจจุบัน สิ่งที่มี และสิ่งที่ตัวเองเป็น.... อย่างเช่นผมฝันว่าจะเป็นนักเขียน ผมก็ไปซื้อหนังสือเกี่ยวกับการเขียน ผมอยากจะวาดการ์ตูนให้หายเครียด ผมก็ไปซื้อสี กับหนังสือวาดการ์ตูนเข้ามาวางไว้ในห้อง... สักวันนึงมันก็จะรก เต็มห้องไปหมด... ผมหวังว่า สักวันจะได้ทำ แต่ก็ไม่เคยได้ทำซะที.. รายการดำเนินต่อไป ... จนจุดสุดท้าย ... หลังจากที่เอาของที่ไม่ได้ใช้ออกจากบ้านหมดแล้ว ทีมงานรายการก็จัดบ้านให้ใหม่อีกรอบ ทั้งเปลี่ยนเครื่องครัวที่เหมาะสมกับการใช้ชีวิตมากขึ้น ทาสีบ้านให้ดูสดใส .. ... ที่น่าตื่นเต้นคือ บ้านนี้ กลับมีห้องเพิ่มขึ้นมาอีก 2 ห้อง เพื่อใช้สอย คือ ได้ห้องนอนสำหรับลูกเพิ่มมาอีก 1 ห้อง ซึ่งห้องนี้เคยเป็นแค่ห้องเก็บของ และได้พื้นที่พักผ่อน ดูทีวี ทำงาน และออกกำลังกาย จากพื้นที่ห้องใต้ถุนบ้าน... เมื่อบ้านถูกจัดการใหม่เรียบร้อย สิ่งแวดล้อมใหม่ของบ้าน ทำให้ครอบครัวทั้งครอบครัวมีความรู้สึกที่อยากจะดำเนินอะไรใหม่ๆ ตามคำแนะนำของทีมผู้ดำเนินรายการ ทั้งเรื่องของการออกกำลังกายเพื่อลดน้ำหนัก การใช้ห้องครัวเพื่อทำอาหารที่ดีต่อสุขภาพ การซื้อแต่ของที่มีประโยชน์ ฯลฯ.. ที่ผมสรุปได้ก็คือ การจัดบ้าน เป็นการลบภาพของชีวิตเดิมๆ ออกไปจากสายตา และความรู้สึกในชีวิตประจำวัน และช่วยให้มีแรงบันดาลใจใหม่ๆ เกิดขึ้นมา.. เอาล่ะ ดูละครย้อนดูตัว ผมก็ต้องจัดพื้นที่ส่วนตัวซึ่งเป็นของผมบ้าง นั่นคือ ห้องทำงานส่วนตัว ห้องนอน และห้องลูก... ถ้าเป็นไปได้ ผมจะเอาภาพก่อนจัด และหลังจัดห้อง มาให้ดู และเขียนบรรยายความรู้สึกก่อน และหลังจัดห้องบ้างแล้วกัน.. ดูซิว่ามันจะสร้างแรงบันดาลใจในการเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง และครอบครัวมากมายแค่ไหน..
 |
Subscribe to this comment's feed
